18 czerwca 2026 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej TSUE wydał wyrok kończący postępowanie w sprawie C-484/24. Trybunał badał relację między regulacjami RODO, a krajowymi przepisami proceduralnymi dotyczącymi przeprowadzania dowodów. Trybunał potwierdził, że dane osobowe mogą być wykorzystywane w postępowaniach sądowych, nawet jeśli ich przetwarzanie budzi wątpliwości z perspektywy RODO.
Stan faktyczny
Sprawa C-484/24 bierze swój początek w toczącym się w Niemczech sporze pracowniczym. W toku postępowania, pracodawca chciał dowieść naruszenia obowiązków pracowniczych, poprzez udowodnienie, że pracownica zbywała mienie przedsiębiorstwa bez jego wiedzy. W tym celu przedstawił przed sądem dane pochodzące z konta pracownicy na platformie eBay. Pojawiły się wątpliwości co do źródła tych danych: pracodawca zapewniał, że dane pozwalające na dostęp do konta znajdowały się w firmowych zasobach informatycznych, podczas gdy pracownica podnosiła, że zostały uzyskane poprzez podstępne wykorzystanie jej telefonu i karty SIM.
Pracownica podniosła, że dane te – jako pozyskane z naruszeniem prawa ochrony danych osobowych – nie powinny zostać przyjęte przez sąd jako dowód. W takiej sytuacji Landesarbeitsgericht Niedersachsen musiał rozstrzygnąć czy pozyskanie danych z naruszeniem RODO skutkuje ich wyłączeniem z materiału dowodowego. Uznawszy, że sprawa wymaga interpretacji przepisów RODO i Karty Praw Podstawowych, saksoński sąd wystąpił z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Problemy prawne rozważane przez TSUE
Centralnym elementem rozważań Trybunału była analiza relacji między RODO, a krajowymi przepisami proceduralnymi. TSUE rozważał czy wprowadzana przez RODO harmonizacja rozciąga się na przepisy dotyczące postępowania dowodowego i czy ogranicza autonomię proceduralną państw członkowskich. TSUE rozważał jak daleko idące są wymagania nakładane przez rozporządzenie na krajowe regulacje proceduralne. Istotne miejsce w rozważaniach TSUE zajmowała również kwestia zastosowania zasady minimalizacji w postępowaniu sądowym.
Obszernej analizie poddano również artykuł 17 ust. 3 lit e RODO, jeden z przepisów ustanawiających wyjątek od prawa do usunięcia danych. Trybunał rozważał, czy przepis ten można interpretować szerzej jako wyraz ogólnej zasady dopuszczalności przetwarzania danych w kontekście postępowań sądowych. Rozważane były również regulacje Karty Praw Podstawowych – TSUE rozważał relację między prawem do prywatności, a prawami związanymi z prawem do sądu.
Co orzekł TSUE?
Trybunał orzekł, że RODO nie sprzeciwia się wykorzystywaniu danych osobowych w postępowaniach sądowych, nawet w sytuacji, gdy ich przetwarzanie mogło naruszać przepisy rozporządzenia. Rozporządzenie nie harmonizuje przepisów dotyczących postępowania dowodowego, a zatem to do krajowych porządków prawnych należy uregulowanie kwestii dopuszczalności dowodów. Przepisy i praktyka sądowa powinny uwzględniać wymogi RODO, jednak sama niezgodność z zasadami przetwarzania danych osobowych nie jest wystarczającą podstawą, żeby stworzyć zakaz dowodowy.
Równocześnie TSUE orzekł, że z art. 17 ust. 3 lit. e RODO nie można wywodzić odrębnej podstawy przetwarzania danych osobowych na potrzebę postępowania sądowego. Podkreślił, że przetwarzanie danych osobowych w takich postępowaniach odbywać się musi na podstawie zwykłego katalogu podstaw z art. 6 Rozporządzenia. Wskazuje to, że TSUE przyjął zbalansowane stanowisko: z jednej strony dopuścił stosowanie jako dowodów danych pozyskanych niezgodnie z RODO, z drugiej zaś nie uznał, że postępowanie sądowe jest celem uświęcającym każde przetwarzanie danych.
Źródło: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:62024CJ0484
